Hostage sa Maynila,
Ms.Universe 2010,
PNoy sa aming iskul,
at
Iba't ibang
PAGBABAGONG
nararanasan
ko
sa kasalukuyan
( sa pamilya, sa personal na aspeto, sa aking trabaho at maging sa relasyon ng pagkakaibigan atbp.)
ang ilan lamang sa mga paksang nais kong talakayin sa mga susunod na araw dito sa aking blog.
Naghihintay lamang ako ng tamang oras upang maisambulat ko ang nilalaman ng aking puso hinggil dito.
Konting panahon lang at sinisiguro ko na hindi masasayang ang oras na pinaghintay ninyo at maging sa pagdalaw sa aking Blog.
Tuesday, August 24, 2010
Monday, August 9, 2010
Isang Gabi sa RedMango.
Hindi ko alam paano sisimulan ang pagsulat ko, siguro ay dahil medyo hindi maganda ang ibabahagi kong kwento na nakita ko kanila lamang, ganun pa man ay hindi ko rin talaga mapigilan ang aking sarili na isalaysay dito sa aking blog,naisip kong siguro ay dahil sa paborito kong tambayan naganap ang lahat.
Sa RED MANGO,
Kanina na lang ulit ako nakadalaw kasama ang isang malapit na kaibigan, masarap talagang mag-relax lalo pa't original flavor ng frozen yogurt ang aking order na may toppings na strawberry o peaches. Masaya lang talaga ang pakiramdam.hehe. Ngunit sabi nga nila may mga pagkakataon nga naman na 'di inaasahang mangyari.tsk.tsk.at ito na nga iyon.haaays.
Malapit nang mag-close ang store ng RedMango ng may mga humabol pang mga customer na bibili ng frozen yogurt, sa pagkakatanda ko isang pamilya sila.Masasabi kong may-kaya sila sa buhay.Ang isa sa kanila ay may dala o kargang "baby" at siyempre kasunod nito ang yaya o katulong nila,Ngunit hindi na nila ito sinama pa sa loob.
Sa totoo lang habang nilalasap ko ang sarap ng yogurt ay hindi ko mapigilang hindi mapatingin sa lugar kung saan nakatayo ang katulong nila Sa labas ng store ng RedMango,nagkataon kasi na ang pwesto namin ng aking kaibgan ay malapit sa entrance kaya madaling sipatin siya. Kahit pa matakaw ako sa pagkain nito ay hindi ko magawang ituloy habang nakikita ko yun sitwasyon na iyon.( na naiwan sa labas yung katulong habang bitbit ang mga gamit at stroller ng baby at ang kanyang mga "amo" ay nasa loob na upang matikman ang sarap ng frozen yogurt. Nakalulungkot isipin na talagang nangyayari ang ganito.
Pinilit kong huwag pansinin ang sitwasyon pero hindi kinaya ng powers ko lalo na nang lumabas yun isang girl sa red mango at umalis, akala ko naman ay kung saan pupunta,nagulat na lang kami ng kaibigan ko nang iniabot ng babaeng umalis dun sa katulong ang isang sundae cone mula sa mcdo (10.00 pesos ang halaga kung hindi ako nagkakamali) HeavY men!!! grabe talaga! Nanghina naman ako dun, parang nakadudurog ng puso na makita naman na binigyan lang ng isang icecream na nasa cone yun kasama nilang katulong habang sila ay pasasa sa pagkain ng frozen yogurt.Sa isip ko php 80.00 lang naman yun small size ng kinakain nila bakit hindi na lang nila binili pa, na sa tingin ko naman ay hindi ikababawas ng yaman o ikahihirap nila. Hindi rin maganda na kung kailan magsasara na ang store eh saka lang nila naisip na papasukin yun katulong,para sa akin mas okay na sigurong nasa labas siya kesa mas maramdaman naman nya na magkaiba ang antas nila sa lipunan kasi ang kinakain niya ay kaiba sa kinakain ng lahat ng nasa loob ng RedMango kasama na ang kanyang mga "amo" dun.
Nakapanlulumo ang ganoong sitwasyon.Hangga't maari ay ayoko sanang husgahan ang pamilya na iyon kasi iniisip ko baka naman marami naring nagawa sila para sa kanilang katulong pero hindi ko rin malubos maisip na sa simpleng pagkain lamang ay magiging dahilan pa para ipakita ang agwat na mayroon sila.Oo nga't hindi naman siya nakalimutan dahil nga sa binilhan siya ng sundaecone pero naman, ang ipakita na magkaiba sila ng kinakain ay isang lantad na panghahamak sa kapwa at mariin ko itong titutulan.Nasasabi ko ang mga bagay na ito dahil sa ang realsyon nila ay mag-amo at Masakit lang talaga isipin na ito ang sistema at kalakaran ng ilan.
Dahil "Mam" o "Sir" siya- dapat may espasyo laban sa utusan.Wala namang dapat ipagatubili sa estado nila ngunit kahit paano ay may pagpapahalaga naman.
Mas mainam na di na lang sila dumaan pa sa redmango, eh 'di sana mas nag-enjoy pa ako ng husto sa pagkain ng yogurt,pero sa kabilang banda naisip kong may mga sandaling magbibigay sa atin ng dismaya,pagkainis o lungkot pero ito ay magiging dahilan para mas lalo natin makita ang kabilang "side" o realidad ng buhay. Na may nagsisilbi at pinagsisilbihan pero mas mahirap ang gawain ng isang nagsisilbi o katulong-dahil hindi ito matatapos lamang sa bahay kung saan nakatira ang kanyang mga amo ngunit hanggang sa lugar kung saan sila tatapak, dadayo, mananahan at magpapatuloy ang pag-angkin nila sa kanila.
Totoong may halaga rin naman ang sundaecone na iyon ngunit mas mahalaga na binigyan pansin ang posibleng damdamin na manaig sa panig ng katulong kaysa magpakita lamang ng bagay para maging pamatid-uhaw lamang niya.
Totoong malungkot.Totoong totoo na masalimuot ang kanilang kapalaran ngunit isa lang ang sigurado ko hindi kailanman magiging totoo na ang mga katulong ay katulong lamang dahil maging sila ay may karapatan na tratuhin at pakisamahan ng maayos kahit saang lupalop pa sila magpunta o makarating.
Sa ibang bansa man, sa bulubundukin o sa Lungsod,sa pampublikong palengke o kahit sa Red Mango pa yan.
Sa RED MANGO,
Kanina na lang ulit ako nakadalaw kasama ang isang malapit na kaibigan, masarap talagang mag-relax lalo pa't original flavor ng frozen yogurt ang aking order na may toppings na strawberry o peaches. Masaya lang talaga ang pakiramdam.hehe. Ngunit sabi nga nila may mga pagkakataon nga naman na 'di inaasahang mangyari.tsk.tsk.at ito na nga iyon.haaays.
Malapit nang mag-close ang store ng RedMango ng may mga humabol pang mga customer na bibili ng frozen yogurt, sa pagkakatanda ko isang pamilya sila.Masasabi kong may-kaya sila sa buhay.Ang isa sa kanila ay may dala o kargang "baby" at siyempre kasunod nito ang yaya o katulong nila,Ngunit hindi na nila ito sinama pa sa loob.
Sa totoo lang habang nilalasap ko ang sarap ng yogurt ay hindi ko mapigilang hindi mapatingin sa lugar kung saan nakatayo ang katulong nila Sa labas ng store ng RedMango,nagkataon kasi na ang pwesto namin ng aking kaibgan ay malapit sa entrance kaya madaling sipatin siya. Kahit pa matakaw ako sa pagkain nito ay hindi ko magawang ituloy habang nakikita ko yun sitwasyon na iyon.( na naiwan sa labas yung katulong habang bitbit ang mga gamit at stroller ng baby at ang kanyang mga "amo" ay nasa loob na upang matikman ang sarap ng frozen yogurt. Nakalulungkot isipin na talagang nangyayari ang ganito.
Pinilit kong huwag pansinin ang sitwasyon pero hindi kinaya ng powers ko lalo na nang lumabas yun isang girl sa red mango at umalis, akala ko naman ay kung saan pupunta,nagulat na lang kami ng kaibigan ko nang iniabot ng babaeng umalis dun sa katulong ang isang sundae cone mula sa mcdo (10.00 pesos ang halaga kung hindi ako nagkakamali) HeavY men!!! grabe talaga! Nanghina naman ako dun, parang nakadudurog ng puso na makita naman na binigyan lang ng isang icecream na nasa cone yun kasama nilang katulong habang sila ay pasasa sa pagkain ng frozen yogurt.Sa isip ko php 80.00 lang naman yun small size ng kinakain nila bakit hindi na lang nila binili pa, na sa tingin ko naman ay hindi ikababawas ng yaman o ikahihirap nila. Hindi rin maganda na kung kailan magsasara na ang store eh saka lang nila naisip na papasukin yun katulong,para sa akin mas okay na sigurong nasa labas siya kesa mas maramdaman naman nya na magkaiba ang antas nila sa lipunan kasi ang kinakain niya ay kaiba sa kinakain ng lahat ng nasa loob ng RedMango kasama na ang kanyang mga "amo" dun.
Nakapanlulumo ang ganoong sitwasyon.Hangga't maari ay ayoko sanang husgahan ang pamilya na iyon kasi iniisip ko baka naman marami naring nagawa sila para sa kanilang katulong pero hindi ko rin malubos maisip na sa simpleng pagkain lamang ay magiging dahilan pa para ipakita ang agwat na mayroon sila.Oo nga't hindi naman siya nakalimutan dahil nga sa binilhan siya ng sundaecone pero naman, ang ipakita na magkaiba sila ng kinakain ay isang lantad na panghahamak sa kapwa at mariin ko itong titutulan.Nasasabi ko ang mga bagay na ito dahil sa ang realsyon nila ay mag-amo at Masakit lang talaga isipin na ito ang sistema at kalakaran ng ilan.
Dahil "Mam" o "Sir" siya- dapat may espasyo laban sa utusan.Wala namang dapat ipagatubili sa estado nila ngunit kahit paano ay may pagpapahalaga naman.
Mas mainam na di na lang sila dumaan pa sa redmango, eh 'di sana mas nag-enjoy pa ako ng husto sa pagkain ng yogurt,pero sa kabilang banda naisip kong may mga sandaling magbibigay sa atin ng dismaya,pagkainis o lungkot pero ito ay magiging dahilan para mas lalo natin makita ang kabilang "side" o realidad ng buhay. Na may nagsisilbi at pinagsisilbihan pero mas mahirap ang gawain ng isang nagsisilbi o katulong-dahil hindi ito matatapos lamang sa bahay kung saan nakatira ang kanyang mga amo ngunit hanggang sa lugar kung saan sila tatapak, dadayo, mananahan at magpapatuloy ang pag-angkin nila sa kanila.
Totoong may halaga rin naman ang sundaecone na iyon ngunit mas mahalaga na binigyan pansin ang posibleng damdamin na manaig sa panig ng katulong kaysa magpakita lamang ng bagay para maging pamatid-uhaw lamang niya.
Totoong malungkot.Totoong totoo na masalimuot ang kanilang kapalaran ngunit isa lang ang sigurado ko hindi kailanman magiging totoo na ang mga katulong ay katulong lamang dahil maging sila ay may karapatan na tratuhin at pakisamahan ng maayos kahit saang lupalop pa sila magpunta o makarating.
Sa ibang bansa man, sa bulubundukin o sa Lungsod,sa pampublikong palengke o kahit sa Red Mango pa yan.
Tuesday, July 6, 2010
Happy :D
Happy :D
yep!
am Happy :D
Kung bakit?
Malalaman ninyo rin, yun nga lang kailangan maghintay kayo para sa mga detalye at dahilan bakit sa mga araw na ito-ako ay Happy. Masaya. Happy. Masaya.
Huwag ninyong isipin na may lovelife na ako...
Basta..ibang level ata ito ng pagiging Happy :D
Maaaring sa ibaba ay mababaw at pangkaraniwan ngunit para sa akin ay Malalim- na siyang nagiging dahilan bakit ako Happy :D at Happy :D
yep!
am Happy :D
Kung bakit?
Malalaman ninyo rin, yun nga lang kailangan maghintay kayo para sa mga detalye at dahilan bakit sa mga araw na ito-ako ay Happy. Masaya. Happy. Masaya.
Huwag ninyong isipin na may lovelife na ako...
Basta..ibang level ata ito ng pagiging Happy :D
Maaaring sa ibaba ay mababaw at pangkaraniwan ngunit para sa akin ay Malalim- na siyang nagiging dahilan bakit ako Happy :D at Happy :D
Friday, June 11, 2010
Thursday, May 20, 2010
Kahapon sa Centerpoint.
Kung mayroon mang Mall na madalas kong napupuntahan at pamilyar na sa akin-ito ay walang iba kundi ang SM CENTERPOINT.
Kahapon bago ako magpunta sa aming simbahan ay gumala muna ako dito.
Ikot-ikot lang hanggang mahilo at bumili ng Quickly-Taro-Taro.hehe
Last stop ko bago umalis ay ang Dept.Store, at nagkataon naman na nakita ko yun naging studyante ko.
Iba ang pakiramdam-lalo pa't nagsimula na syang magkwento.Akalain ko ba na ngayon ang kausap ko ay isa naring ganap na Guro.Wow! Tanda ng feeling! haha.
Saglit nga akong natigilan eh! Mabuti talaga si Lord.
Mahabang kwentuhan ang napagpalitan namin, at sa ganoong pagkakataon hindi ko mailarawan ang aking nararamdaman. Binalikan nya rin ang mga oras na naging titser nya ako..haha.Nakakatuwa lang. Magaan sa loob ang alalahanin ng mga studyante.
Ang tanging naging reklamo nya lang-mababa daw ang sahod, kaya sinabi ko sa kanya na hindi ako nagtitser para yumaman.Mababaw man pero kahit paano siguro naintindihan nya na ang kanyang tinahak na landas ay hindi madali pero may ibang saya na hinding-hindi kayang bilhin ng mataas na sweldo.
Kung meron man siyang pinagpasalamat sa akin ay mas lalo ako, kasi minsan pa ay naging daan ito para mas pagbutihin at mahalin ko ang propesyon na aking pinili.
at magkaroon ulit ng dahilan bakit masayang balikan ang kahapon
sa
Centerpoint.
Kahapon bago ako magpunta sa aming simbahan ay gumala muna ako dito.
Ikot-ikot lang hanggang mahilo at bumili ng Quickly-Taro-Taro.hehe
Last stop ko bago umalis ay ang Dept.Store, at nagkataon naman na nakita ko yun naging studyante ko.
Iba ang pakiramdam-lalo pa't nagsimula na syang magkwento.Akalain ko ba na ngayon ang kausap ko ay isa naring ganap na Guro.Wow! Tanda ng feeling! haha.
Saglit nga akong natigilan eh! Mabuti talaga si Lord.
Mahabang kwentuhan ang napagpalitan namin, at sa ganoong pagkakataon hindi ko mailarawan ang aking nararamdaman. Binalikan nya rin ang mga oras na naging titser nya ako..haha.Nakakatuwa lang. Magaan sa loob ang alalahanin ng mga studyante.
Ang tanging naging reklamo nya lang-mababa daw ang sahod, kaya sinabi ko sa kanya na hindi ako nagtitser para yumaman.Mababaw man pero kahit paano siguro naintindihan nya na ang kanyang tinahak na landas ay hindi madali pero may ibang saya na hinding-hindi kayang bilhin ng mataas na sweldo.
Kung meron man siyang pinagpasalamat sa akin ay mas lalo ako, kasi minsan pa ay naging daan ito para mas pagbutihin at mahalin ko ang propesyon na aking pinili.
at magkaroon ulit ng dahilan bakit masayang balikan ang kahapon
sa
Centerpoint.
Tuesday, May 18, 2010
Expectation(s)
Lahat ata ng tao ay nag-eexpect, may mga expectations.Ako mismo, ay may ganoon ding pakiramdam- ang mag Expect at expect.Pero kung tutuusin, mahirap ito sapagkat walang kasiguraduhan ang magiging sagot sa iyo dahil nga ikaw ay sadyang nag-eexpect lamang.
Nitong mga nakalipas na araw ay nasubukan kong mag-expect at maging sa akin-may nag-eexpect din pala.tsk.totoong mahirap.walang kawala.
Simulan natin sa istorya na sa akin SILA ngayon nag-eexpect / mag-expect.
Hindi ito biro, dahil ako mismo ay nahirapan,dinaig pa ata nito ang init ng labanang Binay-Roxas.OO,ganun nga katindi.
Mahirap ang sitwasyon ko kasi nga ang laki ng expectation NILA sa akin.tsk.tsk.
Hindi ko rin alam bakit nagawa nilang mag-expect.
Kaya nga sa mga panahong ito,
nasa alapaap ako,
yun nga lang
nakabaliktad!
at kahit pa ganito na ang aking sitwasyon, sadyang maraming mga makapangyarihan na tao sa aking paligid ang patuloy na
Nag-eexpect.
at walang katapusang
Expectation.
Sana nga Expectation na lang ang pangalan ko.
waaaaaaaaaaaaaaaaaa :D
Isa pang istorya.
Ako naman ngayon ang kontrabida kasi ako ang nag-eexpect.
1. am expecting na magparamdam na sa aking ang isang malapit na kaibigan,pero bigo ako dahil hanggang ngayon wala parin siyang say. Ilang linggo narin ang expectation na ito at hindi narin nakakatulong para sa akin. Ang isipin na minsan na nga lang siya madalaw dito sa pinas, tapos kakalimutan pa niya ako. tsk.tsk.
Binulong ng isa pang kaibigan na baka e-surprise na lang ako.Hindi naman ako para sa magarbong selebrasyon eh, ang aking lang sandaling oras para sa makabuluhang pag-uusap.
... that's why am expecting.
2. am expecting na maging maayos ang load ko this first semester, yung tipong walang sabado class at walang 7:30 am na pasok...pls.pls.sa totoo lang ito naman lagi kong expect eh kso di nangyayari..huhuhu. Sana sa pagkakataong ito marinig ng mga makapangyarihan para solb na ang aking expectation at kung hindi ulit mangyayari, malamang may part 2 na ang aking expectations.
3. am expecting na magiging matipid na ako.Hindi padadala sa bugso ng damdamin sa pagbili.
4. am expecting na mababasa ko lahat ng bagong libro na mayroon ako para naman maging makabuluhan ang pagbili ko sa kanila.
5. am expecting na sana yun mga tao sa sinehan eh magkaroon ng sensitivity-yun tipong di magpapatong ng kanilang mga paa sa upuan para di naman mayugyog yun nasa unahan, minsan ko ng naranasan ito at nakakainis talaga.Ayaw mo ng gulo,pero gulo ang lalapit sa iyo.Dapat maisip nila na di lang sila ang nagbayad para mag-enjoy.
Na kaya mayroong upuan sa unahan nila ay dahil may mga posibleng umupo doon para manuod katulad nila, at hindi maging kasangkapan ng kanilang pansariling pagsasaya.
Am also expecting na magsasabi ng "excuse me" ang mga taong dapat magsabi nito.Marami kasi sa madalas ko makasalamuha ay di maalam sa mga pahayag na ito lalo pa't kailangan nilang sambitin.
Yun tipong,dadaan ka at dahil medyo masikip ay mag-eexcuse ka para kahit paano ay mag give way sila sa' iyo.Sa aking palagay minsan kailangan itong gawin para ipakita na nanatili parin sa ating ang pagiging magalang.
Am also expecting na ang mga tao ay marunong magsabi ng salitang "Salamat", maliit o malaking bagay man yan.Sa panahon ngayon, hindi ito dapat tinitipid.Kaya nga siguro madali akong maasar kapag nakatanggap ako ng mensahe sa tex na "T.Y."- tsk.tsk. simpleng salita pero malaking bagay sa makakatanggap.
Dahil sa maraming expectations na ito kaya ako ganito-Paranoya na ito!!!
Malamang ako na ang Mali, malay ba nila na dapat gawin o sabihin yun.tsk!
Mahirap ang mag-expect.Inuubos nito ang ating isip maging ang lakas pero wala tayong magagawa dahil minsan ito na ang kalakaran.
Gusto kong i-dahilan na tao lang naman kasi ako eh, may mga expectations-ngunit batid ko na lahat tayo ay may kanya-kanyang pili ng ugali. Kung mag expect ka man ngayon-OO-pwede- pero hindi dapat patagalin.Kung dapat ng itigil.Tigil.as in STOP!
Hindi sa lahat ng pagkakataon ay may sagot sa ating expectations kaya nga mahirap ang mag-expect kasi higit kanino man ang nag-eexpect ang siyang masasaktan.
__________________________________________________________________________________
Sa buhay na ito, may isang expectation ang sa aking palagay ay hindi lamang magiging expectation sa halip ay magiging makatotohanan, iyon ay kung titingin tayo sa ating Panginoon.
Nang sabihin niya sa kanyang salita na Hindi nya tayo kailanman pababayaan ni ipagkakanulo- wala nang expectation na magaganap, sa halip dadamhin na lang natin ang bunga nito.
Batid ko na may nais ituro sa akin si God, gusto nya lang malaman ko na hindi ako dapat na mag-expect ng mag-expect sa mga tao,dahil katulad ng isang pangako,maaring hindi ito matupad.
at
nais nya rin na paalalahanan ako
na
Kung dumating man ulit ang oras na sumagi sa aking isip ang mga Expectations na ito,
wala nang lugar ito sa akin maging ang hayaang patuluyin pa ito
sa halip ay isa na lamang ito sa maraming salita na madalas kong marinig na HINDI
dapat pagtuunan ng pansin.
Nitong mga nakalipas na araw ay nasubukan kong mag-expect at maging sa akin-may nag-eexpect din pala.tsk.totoong mahirap.walang kawala.
Simulan natin sa istorya na sa akin SILA ngayon nag-eexpect / mag-expect.
Hindi ito biro, dahil ako mismo ay nahirapan,dinaig pa ata nito ang init ng labanang Binay-Roxas.OO,ganun nga katindi.
Mahirap ang sitwasyon ko kasi nga ang laki ng expectation NILA sa akin.tsk.tsk.
Hindi ko rin alam bakit nagawa nilang mag-expect.
Kaya nga sa mga panahong ito,
nasa alapaap ako,
yun nga lang
nakabaliktad!
at kahit pa ganito na ang aking sitwasyon, sadyang maraming mga makapangyarihan na tao sa aking paligid ang patuloy na
Nag-eexpect.
at walang katapusang
Expectation.
Sana nga Expectation na lang ang pangalan ko.
waaaaaaaaaaaaaaaaaa :D
Isa pang istorya.
Ako naman ngayon ang kontrabida kasi ako ang nag-eexpect.
1. am expecting na magparamdam na sa aking ang isang malapit na kaibigan,pero bigo ako dahil hanggang ngayon wala parin siyang say. Ilang linggo narin ang expectation na ito at hindi narin nakakatulong para sa akin. Ang isipin na minsan na nga lang siya madalaw dito sa pinas, tapos kakalimutan pa niya ako. tsk.tsk.
Binulong ng isa pang kaibigan na baka e-surprise na lang ako.Hindi naman ako para sa magarbong selebrasyon eh, ang aking lang sandaling oras para sa makabuluhang pag-uusap.
... that's why am expecting.
2. am expecting na maging maayos ang load ko this first semester, yung tipong walang sabado class at walang 7:30 am na pasok...pls.pls.sa totoo lang ito naman lagi kong expect eh kso di nangyayari..huhuhu. Sana sa pagkakataong ito marinig ng mga makapangyarihan para solb na ang aking expectation at kung hindi ulit mangyayari, malamang may part 2 na ang aking expectations.
3. am expecting na magiging matipid na ako.Hindi padadala sa bugso ng damdamin sa pagbili.
4. am expecting na mababasa ko lahat ng bagong libro na mayroon ako para naman maging makabuluhan ang pagbili ko sa kanila.
5. am expecting na sana yun mga tao sa sinehan eh magkaroon ng sensitivity-yun tipong di magpapatong ng kanilang mga paa sa upuan para di naman mayugyog yun nasa unahan, minsan ko ng naranasan ito at nakakainis talaga.Ayaw mo ng gulo,pero gulo ang lalapit sa iyo.Dapat maisip nila na di lang sila ang nagbayad para mag-enjoy.
Na kaya mayroong upuan sa unahan nila ay dahil may mga posibleng umupo doon para manuod katulad nila, at hindi maging kasangkapan ng kanilang pansariling pagsasaya.
Am also expecting na magsasabi ng "excuse me" ang mga taong dapat magsabi nito.Marami kasi sa madalas ko makasalamuha ay di maalam sa mga pahayag na ito lalo pa't kailangan nilang sambitin.
Yun tipong,dadaan ka at dahil medyo masikip ay mag-eexcuse ka para kahit paano ay mag give way sila sa' iyo.Sa aking palagay minsan kailangan itong gawin para ipakita na nanatili parin sa ating ang pagiging magalang.
Am also expecting na ang mga tao ay marunong magsabi ng salitang "Salamat", maliit o malaking bagay man yan.Sa panahon ngayon, hindi ito dapat tinitipid.Kaya nga siguro madali akong maasar kapag nakatanggap ako ng mensahe sa tex na "T.Y."- tsk.tsk. simpleng salita pero malaking bagay sa makakatanggap.
Dahil sa maraming expectations na ito kaya ako ganito-Paranoya na ito!!!
Malamang ako na ang Mali, malay ba nila na dapat gawin o sabihin yun.tsk!
Mahirap ang mag-expect.Inuubos nito ang ating isip maging ang lakas pero wala tayong magagawa dahil minsan ito na ang kalakaran.
Gusto kong i-dahilan na tao lang naman kasi ako eh, may mga expectations-ngunit batid ko na lahat tayo ay may kanya-kanyang pili ng ugali. Kung mag expect ka man ngayon-OO-pwede- pero hindi dapat patagalin.Kung dapat ng itigil.Tigil.as in STOP!
Hindi sa lahat ng pagkakataon ay may sagot sa ating expectations kaya nga mahirap ang mag-expect kasi higit kanino man ang nag-eexpect ang siyang masasaktan.
__________________________________________________________________________________
Sa buhay na ito, may isang expectation ang sa aking palagay ay hindi lamang magiging expectation sa halip ay magiging makatotohanan, iyon ay kung titingin tayo sa ating Panginoon.
Nang sabihin niya sa kanyang salita na Hindi nya tayo kailanman pababayaan ni ipagkakanulo- wala nang expectation na magaganap, sa halip dadamhin na lang natin ang bunga nito.
Batid ko na may nais ituro sa akin si God, gusto nya lang malaman ko na hindi ako dapat na mag-expect ng mag-expect sa mga tao,dahil katulad ng isang pangako,maaring hindi ito matupad.
at
nais nya rin na paalalahanan ako
na
Kung dumating man ulit ang oras na sumagi sa aking isip ang mga Expectations na ito,
wala nang lugar ito sa akin maging ang hayaang patuluyin pa ito
sa halip ay isa na lamang ito sa maraming salita na madalas kong marinig na HINDI
dapat pagtuunan ng pansin.
Sunday, May 16, 2010
blangko.
blangko.
kung sa papel-walang sulat.
blangko.
kung sa pagitan ng kausap na nagtatanong -walang maisagot.
at
isa pang blangko.
-----ako.
Kasi sa mga oras na ito,wala akong maisip.
pero bakit may naisusulat ako kung talagang wala akong maisip- kung talagang pakiramdam ko ay blanGko ako?!?
( isang tanong,na di ako rin masagot )
...kaya nga nasabi ko na ako ay blangko.
Sana mamaya,hindi na ako ganito.
---blangko.
at kung sakali naman na Blangko parin ako....
wala na akong magagawa kundi
ang tumahimik at isipin
bakit may salitang
-blangko.
kung sa papel-walang sulat.
blangko.
kung sa pagitan ng kausap na nagtatanong -walang maisagot.
at
isa pang blangko.
-----ako.
Kasi sa mga oras na ito,wala akong maisip.
pero bakit may naisusulat ako kung talagang wala akong maisip- kung talagang pakiramdam ko ay blanGko ako?!?
( isang tanong,na di ako rin masagot )
...kaya nga nasabi ko na ako ay blangko.
Sana mamaya,hindi na ako ganito.
---blangko.
at kung sakali naman na Blangko parin ako....
wala na akong magagawa kundi
ang tumahimik at isipin
bakit may salitang
-blangko.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
