" Friendship is for Life " (ikalawang kwento)

It seems na maganda ang aking mood sa araw na ito kasi ikalawang kwento na ito tungkol sa "Friendship", sa totoo lang marami pa akong gustong isalaysay sa inyo.hehe

Nakatanggap ako ng mensahe mula sa Facebook re sa gimik para bukas sa metrowalk, mga klasymeyt sa highschool ang kasama.Sabi nga ng marami, ang Highschool days daw ang pinakamasayang yugto ng pag-aaral.Agree naman ako! walang duda.Totoong masarap balikan ang kabanatang iyon.Hindi ko na iisa-isahin pa ang mga dahilan pero tiyak kong alam nyo rin kung bakit.

Marami akong naging Kaibigan at ang ilan sa kanila ay kaibigan hanggang ngayon, may komunikasyon parin kami at kung minsan ay nagkakasama sa mga Gimik.

"Friendship is for Life."

Hindi hadlang ang layo para masabing magkaibigan nga kayo,pero siguro may mga pagkakataon na dahil narin sa rason na ito kaya nagkakaroon ng di-pagkakaunawaan.

Ang kaibigan na ito ay malapit sa akin maging sa aking pamilya.Elementary days palang eh magkasama na kami at noong nag-highschool kami lalo kami naging
"Best of Firends."

Masaya.
Masaya ulit
at
Masaya lang.

Maraming sandali ang kapag binalikan muli ay pawang ngiti sa labi ang maidudulot.

Ang umagang napag-desisyunan namin magbasketball at mag-ehersisyo tapos ay umuwi sa bahay nila para kumain ng maraming pandesal at itlog.hahaha

Ang kumain ng walang humpay sa may Eastwood.

Ang magkape at magkwentuhan tungkol sa mga nakaraang pag-ibig niya.

Ang balikan ang sandaling nagpapatatag ng aming pagkakaibigan-sadyang masaya at masaya lang.

pero siguro nga darating din sa pagkakataon na mas susubukin ng tadhana ang bawat samahan para alamin ang aming magiging katayuan at paniniwala.

Ilang buwan na rin ang lumipas simula ng di kami mag-usap.mababaw man ang naging ugat pero sa totoo lang ito na ata ang dahilan kung bakit sa unang pagkakataon ay hindi nya ako nabati sa aking kaarawan, ito na ata ang unang pasko at bagong taon na walang mensahe na nagmula sa kanya at unang uwi nya dito sa pinas na wala akong pasalubong.hehe ( naalala ko lang kasi dati halos madaling araw ay nag-ring ang aking Cellphone dahil siya ang tumawag at para itanong kung anong gusto kong perfume na pasalubong...pero kahit cologne ngayon eh wala.huhuhu ..sayang din yun! tsk.tsk.hihi )

Masakit isipin na ganito ang sitwasyon namin.
Malungkot kasi ang dami kong nababalitaan na siya ang pasimuno ng gimik bukas and yet hindi ako pinasabihan knowing na maraming kaibigan ang nag-eexpect na darating ako dahil alam nilang Bestfriend ko siya.

It hurts kaya! super..emo nga ang dating ko ngayon ?! ang pakiramdam na ganun lang ba kadali ang limutin ang pinagsamahan namin dahil sa mababaw na dahilan na kahit ata mga tambay sa kanto ay mapapailing sa babaw at maging mga pantas na tao ay mapapa-duh?!?

Mababaw na dahilan pero mabigat ang naging kapalit.

Sa totoo lang, kapag ganitong usapin matapang ako, kasi alam kong hindi ako ang may mali.Nagkataon lang siguro na naging bahagi siya ng aking buhay kaya't binigyan ko ng oras para i-kwento at isulat dito sa aking blog.

Nanghihinayang kasi ako.Hindi ang ganitong bagay lamang ang magbibigay tuldok sa sa aming pagkakaibigan.

Gusto kong umaasa na sa kanyang pagbabakasyon dito sa pinas ay maalala nya akong tawagan o e-tex man lang at sabihin na magkita't mag-usap kami...kasi talagang "OO" ang aking magiging sagot.

Friendship is for Life.

Naniniwala
ako
na ang pakikipagKaibigan
ko sa kanya ay
panghabang-buhay
at


sana hindi pa huli ang lahat para sa amin.


at


sana

mabigyan ng pagkakataon na ituloy ang sinimulan namin pagkakaibigan




para


higit na maging makapangyarihan ang paniniwalang


"Friendship is For Life."